Weer naar huis 😭

Vandaag ben ik vroeg wakker. Ik ga er vast uit, en drink even koffie. Als Christen de kids naar school brengt doe ik gauw de afwas even.

Als iedereen weg is, gaan we douchen en echt het allerlaatste inpakken. We zijn er eigenlijk nog niet klaar voor. 😭

We gaan tegen 9.30uur richting New Orleans maar stoppen bij Hardee's voor een snel ontbijt. Laatste keer hash browns. 

Om 11.15uur zijn we op het vliegveld, we nemen afscheid, geven onze koffers af, gaan door security en om 11.37uur zijn we door alles heen. 

We gaan een hapje eten bij Panda Express. (Suusje blij 🥰) en nemen als toetje beignets bij Cafe du Monde. Daarna gaan we wachten.

We nemen nog een Starbucks en kunnen dan boarden. Alles gaat heel voorspoedig, gelukkig, want we hebben op Houston maar een overstap van 40 minuten. We hebben extra betaald voor stoelen wat verder voor in het vliegtuig. Dus hopen er snel uit te zijn. 

We landen gelukkig iets eerder en we rennen naar gate E7 om de hoek. Als we aankomen zijn ze net aan het boarden.

Ook dit verloopt soepel. En als we zitten blijft de rij voor ons leeg en Jort mag daar zitten. We hebben dus beide een eigen rij!

Bijna iedereen heeft een eigen rij! De vlucht is maar voor ongeveer 30% gevuld in economy.

Ineens krijg ik een melding van een gatewijziging, ik laat hem nog grappend aan Jort zien, maar een minuut later horen we de captain en moeten we dus het vliegtuig weer uit. En naar de overkant, gate E4.

Daar wachten we met zijn allen. Niemand, ook crew en grondpersoneel, snapt er iets van. Als we er 5 minuten staan, horen we dat we weer terug naar gate E7 terug moeten. 

Het boarden moet dus weer volgens procedure en niet veel later zitten we weer op dezelfde plekken. En gaan we, 40 minuten later dan gepland, alsnog de lucht in.

In de lucht lukt het niet om verbinding te krijgen met WiFi en ook het in flight entertainment werkt niet. Wij ook met onze grote mond vanochtend.... "we hebben eigenlijk nog nooit gekke dingen met United meegemaakt" 😅😂😂😂

Ik zet Les Miserables op en dan is het al tijd voor Chicken or Pasta. Dit keer ga ik voor pasta, en hij is eigenlijk best lekker. 

Na het eten maak ik gebruik van de ruimte, en ga ik lekker liggen. Ik slaap niet echt, zodra ik wegzak gaat m'n keel kriebelen en moet ik hoesten. Maar ik val over 5 uur regelmatig even in een lichte slaap, beter iets dan niets, toch? 

Twee uur voor landing lig ik niet meer echt lekker en ga verder met Les Miserables. 

We krijgen een ontbijtbroodje, maar ik neem maar een paar happen. 

Niet snel daarna wordt de landing ingezet, we dalen heel snel en ik moet gewoon huilen van de pijn in mijn oren. Tja.... Ik loop al dagen met een verkoudheid en dan is vliegen niet het beste 😰. 

Ik ben blij dat we geland zijn. We zijn snel het vliegtuig uit en voor we het weten, en nadat ik heb uitgelegd waar ik geweest ben en waarvoor, zijn we bij de bagageband. Het duurt alleen even voor de koffers we zijn. Ik zei al tegen Jort, de koffers zijn als laatste het vliegtuig in gegaan, dus als eerste weer op de kar, dus waarschijnlijk als laatste op de band🤣. 

Als we alles hebben lopen we naar buiten en daar staat Joan te wachten op ons. Zij brengt ons weer veilig thuis. Dank!!!! 🥰

Thuis zijn de poesjes heel blij, zelfs Pepper zit op ons te wachten, en blijven in de buurt. 

Nu is het zaak de jetlag te verslaan. We proberen dezelfde tactiek als vorige keer. Even plat, en vanmiddag/vanavond lekker op pad! 

We hebben een fantastische twee weken gehad. Fijn om zo in de American Way of life 🇺🇲 op te gaan. Mardi Gras 📿💜💛💚 was super tof, en we hebben enorm gelachen en leuke dingen gedaan! Vooral hebben we genoten van het gezelschap 🥰 het was fijn elkaar na 4,5 jaar weer te zien! 

Op naar de volgende meeting! 🩷