Terug naar huis!

Vandaag ben ik om 5.30uur wakker. Ik zie nu al tegen deze dag op. Het is altijd zo'n lange dag. Ik heb gelukkig een goede nacht gehad. Gisterenavond m'n schouder flink ingesmeerd met Midalgan.

Ik val daarna nog in slaap tot 6.30uur. Dan ga ik er uit om te douchen. Jort is dan ook wakker en gaat ook douchen.

We gaan proberen de koffers opnieuw in te delen maar het lukt niet goed. Eindelijk hebben we het en doen ze dicht. Gewicht is ook perfect. Niets meer aan doen.

Dan gaan we nog één keer ontbijten bij Bayliner Diner. Het wordt simpel. Gewoon een toast. En een bakkie koffie.

Terug op de kamer ruim ik m'n handbagage tas nog even opnieuw in.

We checken daarna digitaal uit, maar dat lukt niet goed. We lopen even langs de balie. Dan blijkt dat we al uitgecheckt zijn.

We bestellen een Uber om ons naar het vliegveld te brengen en de beste man is er al heel snel. We twijfelen nog of alles er wel in past, maar blijkbaar heeft hij het vaker gedaan. Hij rijdt heel rustig en zet ons netjes af bij de United vleugel van het vliegveld. Dit is echt een top manier van vervoer hier.

Op het vliegveld scannen we de boardingpas in de app en er rollen zo 8 nieuwe boardingpassen uit. De labels lukken nog niet. Daar moeten we nog 20 minuten op wachten. We gaan even zitten in een zitje, waar al een dame zit. Ineens is ze verdwenen en al haar spullen liggen er nog. 🤔 We kijken een beetje rond en denken dat ze dus een rij naar achter is verplaatst. Arjan loopt naar haar toe om te vragen of het haar spullen zijn die bij ons liggen. Ze antwoord bevestigend. Als Arjan zegt dat we de beveiliging wilden bellen doet ze heel laconiek, want zij ziet haar spullen toch gewoon. Heel bijzonder dus. 🤨We staan nog in tweestrijd of we het moeten melden, maar hebben geen zin in een ontruiming.

Ik loop nog gauw even de Disney store in en neem nog een klein souvenirtje mee. ✌🏼🐰

Na de 20 minuten gaan we de tags halen. En de koffers afgeven. Er stond daar een heel irritant mens die heel boos keek en het niet naar haar zin had. Mijn koffer en die van Arjan waren dus te zwaar en we moesten er dus spullen uithalen. Dat de andere lichtere koffers hadden gold niet. Het was per persoon. Terwijl in Amsterdam daar niet moeilijk over wordt gedaan. Ik zal hier maar niet herhalen wat ik daarna zei. 🙈

Anyway, doordat ik daar een beetje boos werd pakte ik de koffer met m'n verkeerde arm van de weegschaal. Niet slim. Die doet nu heel veel pijn.🫣

Ik haal wat spullen uit m'n koffer en prop het in m'n rugzak. Ik pak een extra tas en prop daar ook nog spullen in. Dan maar met extra handbagage het vliegtuig in, waar ik andere mensen altijd om vervloek 🙈.

We gaan de security door en daar gaat het, ondanks dat ik dat altijd stress ervaar, heel gemoedelijk. Ik heb zelfs een lach momentje met de mensen van de beveiliging.

We kleden ons weer aan, zoeken de spullen bij elkaar en nemen de tram naar de gates. We moeten bij gate 40 zijn.

Omdat die nog vol zit, gaan we eerst bij 41 zitten. Om later te verhuizen naar 40.

We halen wat de eten. De één een broodje, de ander noodles of Wendy's.

Dan krijgen we een gate wisseling. Gelukkig maar een paar gates verder. In plaats vertrek van 40 vertrekken we nu van 47.

We vertrekken mooi op tijd. En we kunnen weer mooie foto's maken. 

De vlucht zelf is vreselijk. Een hele grote groep Portugezen zit om ons heen en ze praten over onze hoofden allemaal met elkaar. Nou ja praten, lachen en schreeuwen. 🙄

Wel vliegen we over Mississippi en Louisiana, en we zien vanuit het vliegtuig Biloxi en New Orleans met zijn in de zon glinsterende Superdome liggen 😍🥰. 

Gelukkig zijn onze nieuwe vrienden ook snel met het vliegtuig uit gaan. Not. We moeten op hun wachten vanwege onze spullen. Die in de laaste bak zitten. Omdat zij al de andere bakken al vol hadden gepropt.🤨

Als we het vliegtuig uit zijn gaan we naar gate E18. Volgens de app 21 minuten lopen, maar wij waren iets sneller 😅.

Daar is het helemaal vol, en omdat we straks lang moeten zitten, blijven we even staan.

Wel gaan we even verhaal halen hoe het kan dat twee van de vier reisgenoten na 4 vluchtwijzigingen op preferred seats geplaatst zijn, en de andere twee achterin het vliegtuig worden gestopt. En als die een rij voor of achter de andere twee willen zitten ze daar voor moeten betalen.🤔

Dan blijkt dat het systeem niet helemaal goed werkt. Er stond namelijk een vrouw naast ons die business had betaald en ineens een economy seat had😱. We laten het erbij, want hoewel het enige nadeel is, geen raam, en geen zicht, want middenstoelen, vind ik het niet vervelend, want er zitten geen mensen meer achter je. En als het goed is, slapen we ook tijdens deze vlucht. 🙄😅

We gaan 10 minuten later dan gepland boarden. Jort en ik zitten dus achterin. Eén voordeel. We kunnen op het gemak de tas uitpakken en als we éénmaal opgestegen zijn kan die stoel meteen naar achter! 👌🏼

Naast mij is een lege stoel. En daarnaast zit wel iemand, dus in ieder geval een beetje ruimte. 

Daan maakt wat foto's van het stijgen. 

Ons uitzicht is namelijk niet zo fraai. 

Als we een uurtje in de lucht zijn krijgen we eten. Het is "chicken or pasta". Wij gaan voor de chicken. Niet vies, maar ook niet bijzonder. We appen dat door naar A&D. Zij hadden chicken en pasta en ook dat was niet fantastisch. 🤭 

Ik vermaak me met films kijken, Jurassic World Dominion, Memory, Top Gun Maverick (hier mis ik wat stukjes van) en zet daarna nog Fantastic Beasts: The secrets of Dumbledore op.

Zo'n anderhalf uur voor landen krijgen we nog een snack. Een kaneelstick en een bakje yoghurt. 

Dan gaat het snel en de landing is er ineens, want wij zien natuurlijk niets en houden de info bij. 🙈 Daan heeft het vastgelegd. 

Het duurt even voor we het vliegtuig uitkunnen. Er was ook een medisch noodgeval en medisch personeel moest naar binnen.

We kletsen nog even met de stewardess. Dan kunnen we eindelijk het vliegtuig uit.

Helaas moeten we heel Schiphol door om naar de bagageband te gaan. Er is maar 1 hal voor de paspoortcontrole open.

Dan is het wachten op de bagage. De band blijft heel lang stil staan. En ineens gaat hij draaien. Jammer, de koffers uit Birmingham zijn eerst. Die van ons komen maar niet, we zien wel dankzij de tags dat ze op Schiphol zijn...... 

Het duurt en duurt. Uiteindelijk lopen we om 11.00uur mét de koffers de bagahehal uit. 😱 Bijna twee uur (!!!!) na landing hebben we de koffers dus pas.

We lopen naar de bushalte en kunnen meteen de bus naar P3 nemen. Ware het niet dat er drie groepen ineens tussen Arjan en Jort door dus bus in willen. 

We zijn in no time bij de garage en daar is het even puzzelen hoe de koffers er ook al weer in zaten 🤔.

Om 12.00uur zijn we thuis en de poezenkinders zijn heel blij ons te zien. Tony is ook blij met de cadeautjes. Zelfs Pepper, die altijd boos is, is niet bij ons weg te slaan.

Altijd fijn thuiskomen na de vakantie.🥰

We gaan in de middag even een uurtje plat, maar zetten wel de wekker, maar voor die gaat zijn we alweer wakker.🤣
In de avond rijden we even naar de (schoon)ouders, en om 22.00 uur hang ik nog een wasje op. Dan duiken we ons bed in. Om vandaag, zaterdag, wakker te worden uit onszelf en weer voor de wekker ging. 👌🏼

Hopelijk zet dit door!

Het was een heerlijke vakantie.
Met een hoop herinneringen voor in de boeken.