WHO DAT! Game day!

Om 4.00uur zijn we wakker, ook niet zo heel gek, we sliepen om 18.00uur. Enige nadeel van het hotel, geen koffie op de kamer.... we kijken naar buiten en het is nog donker!

Om 5.45uur hebben we zo'n honger, aangezien we geen avondeten op hebben en ik in de middag zo weinig heb gegeten dat ik bijna om val. We gaan dus op zoek naar eten. Gelukkig is dit ook een soort van City that never sleeps. Want om de hoek zit een Walgreens die 24/7 open is. We halen er koude koffie en ontbijtkoekjes. En duiken daarna nog even terug in bed.

Jort gaat met Christen nog even naar Starbucks. Ik ga douchen. En maak me klaar.

We gaan daarna wandelen naar Flamingo a go go. Daar hebben we afgesproken met Patrick, dankzij hem hebben we tickets.

 We nemen een breakfast flatbread, een breakfast sandwich met garlic fries (the best ever) en mimosas (Christen) and a froze (Jort en ik). Let the game day begin!

 Op naar Champions Square!

Daar aangekomen kijk ik m'n ogen uit! Ik geniet er van en weet niet waar ik moet kijken. Panther fans feesten samen met de Saints fans.

Wanneer Bradley er is gaan we naar onze ingang. Poort G, eerst door de beveiliging en dan naar boven. We gaan lopen, maar pakken halverwege toch de roltrap... Juist roltrappen in de Dome! Op naar 647 row 24, seats 17, 18, 19 & 20. Helemaal in de top, maar een fantastisch zicht. We zien de spelers het veld op komen en ik heb kippenvel all over als het volkslied wordt gezongen. 

De game start en voor we het in de gaten hebben is het al 7-0. De game gaat op en neer en er wordt veel geflagd.

Als de Panthers de bal hebben, is het zooooo'n kabaal in de Dome.... Er wordt ook gevraagd of iedereen wil gaan staan kabaal wil maken. Overal signs met "Get Loud", "Louder", "Get up and wave those towels"! Etc etc.

In de 4e kwart wordt het spannend... De stand is 31-31 en de Panthers hebben kans op een Touchdown en later zelfs nog een fieldgoal.... Maar de Dome is zo luid dat de kicker van de Panthers hem "weer" mist. De Saints hebben nog 2 minuten en gaan als een speer. In de laatste 3 seconden komt Wil Lutz, en schiet raak. SAINTS WIN!

Wat een ervaring. M'n keel doet zeer van het schreeuwen. Het was fantastisch! 

We gaan daarna richting de stad, drinken wat bij Johnny Sanchez, en gaan daarna eten bij Juan's Flying Burrito.

We gaan daarna terug naar het hotel, bedanken Patrick voor de tickets en nemen nog een afsluiter in de hotelbar. Om 20.30uur zijn we op de kamer.

Maar wauw, wat een belevenis, wat een experience. Heel de stad is op de been, iedereen roept naar elkaar en is vrolijk. Supporters van de tegenpartij blenden gewoon met de Saintsfans. Het is enorm gemoedelijk. En dan de sfeer in het stadion. WAUW... de Dome is LUID... mijn oren deden af en toe zeer. We hebben een paar keer gezien dat er 124Db gehaald werd. Hoe druk het buiten of binnen ook was, het gaat heel rustig en geen gehaast of geduw of getrek. En dan dit einde.... met 3 seconden op de klok winnen! WAUW.....