Hooray!!!! It's Travelday!!

Na een hele onrustige nacht is het dan eindelijk zo ver. Travelday!

We staan op, douchen, doen de allerlaatste spulletjes in de koffer en zijn klaar.

Om 10.30uur staat #TeamPeacevlog voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Terwijl wij afscheid nemen van de poezenkinders zetten zij de koffers al in de auto. Na een knuffel en afleidingsmanoeuvre (eten geven) kunnen we op weg. Ik voel me altijd zo slecht als we lange tijd weg gaan.

Om 11.40 uur zijn we op Schiphol, wat een chaos bij vertrek, maar het lukt de Captain een mooi plekje te bemachtigen. We zeggen #TeamPeacevlog gedag en gaan meteen de koffers afleveren. Dat gaat zo vlot, we hoeven niet eens te wachten. Door naar de controle, twee mensen voor ons, EN we hoeven niets uit de tassen te halen. We maken een lolletje met security omdat we vragen of we wel kunnen tanken. (Gisteren had ik even enorme stress na dat nieuwsbericht). En gaan in de rij van wel 7 mensen bij de douane staan. Om 11.57 uur zijn we in Lounge 3! Nog geen 20 minuutjes na aankomst op Schiphol.

We eten een hapje bij McDonald's en lopen tegen 13.00uur naar de gate. D4. Even wandelen, maar niet zover als de laatste keren steeds. Het uurtje wachten gaat zo voorbij en vanaf 14.00uur mogen we boarden. Iedereen gaat natuurlijk als gekken al klaar staan, maar wij wachten netjes op het omroepen van de groepen.

De truc heeft helaas niet gewerkt, het vliegtuig zit vol en er zit een vriendelijk meisje tussen ons in. Ze reist met haar broer die een rij voor ons zit.

We vertrekken doordat mensen net te laat waren later dan gepland en ook de weersomstandigheden (en laatkomers) gooien wat roet in het eten, maar we gaan! Damn, dat was de meest ongemakkelijke stijging ooit. Het zweet brak me uit en was zelfs even misselijk van de turbulentie. Maar zoals de piloot al zei, zou het zo'n 10 minuten zijn. Daarna kan ik opgelucht ademhalen.

Eenmaal in de lucht komen ze al snel met een snack en drinken. Meteen daarna komt de lunch. De standaard "chicken or pasta". De pasta is op aan onze kant en we krijgen de chicken, we hebben wel eens lekker gegeten, maar het vult. En een lekker chocolade ijsje toe. 

Daarna lekker onderuit zitten en films kijken. Alhoewel dat onderuit zitten lukt niet. Mijn stoel is stuk en hij blijft niet in de stand staan. Ik merkte het al dat hij "bewoog" maar ik had de "loungestand" nog niet geprobeerd. Ik heb het toch maar even gemeld. Ze vond het jammer, omdat ze kon nu niets voor me doen maar ze kwam bij ons terug. En inderdaad even later kwam ze met een kleine tablet en kon ze me een vergoeding aanbieden. Ik mocht kiezen voor onbeperkt drank tijdens de vlucht of $150 tegoed voor een volgende vlucht. Ze gaf zelf al aan dat ik aan de drank weinig zou hebben en adviseerde zelfs de $150 tegoed voor een volgende vlucht. Hartstikke lief ook weer. Verder dan maar regelmatig opgestaan en beetje wisselen met rechtop zitten en hangen met wat extra kussens in m'n rug. Het pilletje dat ik genomen heb on de rugpijn wat te onderdrukken hielp gelukkig ook. Tja.... Zul je altijd zien dat je een tijd geleden door je rug gaat en er nog niet helemaal van af bent. En dan net weer pech hebt met de stoel tijdens een 10,5 uur lange vlucht. 

Ik vermaak me verder met Avengers Infinity War en Endgame... Er is tenslotte dan toch al weer 5,5 uur van de vlucht zo voorbij. We krijgen tussendoor nog een snackzakje met een stukje kaas, pretzels, zoute crackers en een KitKat.

En ook het vliegtuig is lekker donker (ramen kleuren donker, #dreamliner) ideaal. Maar slapen lukt niet. Maar het is een heerlijk toestel om mee te vliegen! 

Daarna ga ik verder met Zootopia en The Greatest Showman!

We kregen vlak voor landing nog een lekker broodje en daarna werd de landing al ingezet.

San Fransisco!

Na het landen een kleine domper.... Mega slecht geregeld bij TSA..... Mega rij van dik 2 uur. Werden van het kastje naar de muur gestuurd. En uiteindelijk natuurlijk de aansluiting gemist, maar ik had al lang gezien dat er nog meer vluchten gingen. We werden omgeboekt en konden meteen door security en naar de gate. Even snel een flesje drinken gehaald en hop daar gingen we in een vrijwel leeg vliegtuig naar LA. Prachtige foto's kunnen maken.

Op LAX hadden we binnen no time de bagage op naar Alamo voor de auto. Daar was een grote storing met de apparaten. Dus alles moest handmatig gedaan worden. De mensen waren heel vriendelijk. We kregen water, chips, snoep. Etc. Moesten alles ouderwets handmatig invullen op een formulier. Als alles gedaan mogen we een mooie auto uitzoeken. We hebben weer gekozen voor een Dodge Grand Caravan, dit keer een rode. Goede foto volgt!

Dan is het de weg op naar Hilton Universal City. Het is donker, druk en heel rommelig. We zijn blij als we er zijn.

We checken in, en ook hier is weer een computerstoring, trekken we het aan ofzo, maar als we boven komen op de 21e verdieping ben ik heel gelukkig en kan ik m'n ogen niet geloven. Wat een kamer, en wat een uitzicht.

We rennen nog even naar Citywalk voor een hap en gaan dan douchen en het bed in. Ik heb het gevoel dat het gebouw beweegt zo moe ben ik. Haha. Het lichtje gaat na zo'n 26 uur op te zijn een beetje uit!

We zijn weer in ons favoriete land!!!