Dag 1 – Reisdag en voetbalmama ;-)

Eindelijk dan de tijd en mogelijkheid om de blogs te posten. Drukke volle dagen en gebrek aan WiFi hebben het doen uitstellen tot we thuis waren!

Dinsdagochtend om 4.30uur ging de wekker. Niet dat dat nodig was, want ik heb die nacht zo weinig geslapen en iedere tien minuten de klok gezien. Ik had zo’n zenuwen, en vraag me nog steeds niet waarom.

Na het douchen, de laatste dingetjes, werden we om 5.30uur opgehaald door Jort z’n ouders, en die zouden ons naar Schiphol brengen. Daar aangekomen gingen door de lange rijen van inchecken, controles en de douane… Nou ja, lang? In nog geen half uur waren we er al doorheen! En stonden we aan de andere kant van de deuren. Het lange wachten kon echt beginnen. We hebben ons vermaakt met lezen, hangen, ontbijten en een beetje rondhangen. En met de telefoon spelen.

 Het vliegtuig stond er al wel, maar we mochten er pas om 9.50uur in, de tijd dat we eigenlijk zouden vliegen. Hij kwam uit Curacao die ochtend, en er waren problemen met de douane, inklaren of iets dergelijks. Maar goed. Toen we éénmaal zaten gingen ook vrijwel direct taxiën en de lucht in.
De vlucht duurde lang, we hadden allebei overal pijn. En het viel echt tegen. Slapen ging ook niet echt, dus ons maar vermaakt met enkele films. Ant-Man, Fast&Furious 7 en voor mij Magic Mike XXL!

Het eten was ook prima, we blijven het een vreemd gerecht vinden op een internationale vlucht, maar we hebben hutspot gegeten, hahaha, maar hij was wel lekker. Nog een zakje chips, en vlak voor landing kregen we nog een pizzaatje, prima. Al vond ik wel dat op zo’n lange vlucht ze ietsje vaker met evt water oid mogen langskomen.  Gelukkig is het door die nieuwe vorm van controle mogelijk om flesjes drinken mee aan boord te nemen, dus we waren zelf wel voorbereid.

We landden om 12.15, maar 25 minuutjes later dan gepland. We moesten wel een eind lopen, maar we waren binnen no-time het land binnen. Via de zuilen onze ESTA gecheckt en daarna ons bonnetje afgeven, en het stempeltje stond weer in de paspoorten. De koffers duurde wel wat langer, maar toen we buiten stonden, oepsie, best warm, kwam de Alamobus al aanrijden.

Bij Alamo dachten we even dat we de auto niet meekregen, aangezien de Amerikanen het feit prepaid-creditcard niet snappen, maar gelukkig de supervisor wel, en kregen we de auto uiteraard zonder verdere problemen mee. We hadden een Fullsize gehuurd, maar aangekomen bij de rijen stond er geen fullsize meer, maar reden we uiteindelijk weg met een Chrysler Minivan Soccermom Edition. Een heerlijk grote auto voor ons tweetjes, misschien iets TE groot. Gauw de koffers er in en TomTom aangezet om naar het hotel te rijden. En toen begon het stressen. Door de vermoeidheid en de toch wel grote auto zat ik helemaal gestresst in de auto, druk op de weg, van de ene file in de andere file. En een TomTom die ons steeds heel graag links aan wilde laten houden, omdat daar de carpoolstroken waren, hebben we enkele afslagen gemist, en kwamen we uiteindelijk pas om 1600uur aan in het hotel. De ontvangst was super fijn. Een aardige man achter de balie, en éénmaal op de kamer waren we blij, een ruime kamer met balkon. Ik was wat nerveus, want de reviews die ik had gelezen waren niet echt geweldig, maar de kamer was netjes, schoon en prima bedden. Het was een echt gedateerd hotel met een jaren 50 uitstraling, maar dat was zo schattig eigenlijk. 
 

Lekker uitgepakt, gedoucht, en even een hapje eten bij Denny’s. Even bijkomen. Uiteraard was het veel te veel. Na het eten nog even naar DownTown Disney gelopen, en dat was zo’n heerlijk ‘thuiskomen’ gevoel. Een rondje DownTown, en een bakkie koffie bij onze vrienden van Starbucks. Om daarna via de 7Eleven voor de nodige boodschapjes (ontbijt en wat te drinken voor in het koelkastje) terug naar het hotel te lopen. Het enige waar we wel enorm van schrokken was het enorm aantal zwervers rondom de drukke plekken (oversteekplaatsen en bij de 7Eleven, voor de rest was er eigenlijk niets veranderd.

In het hotel hebben we nog even op het balkon gezeten, maar ze vermoeidheid won het van het wakker blijven. En om half 9 ging echt het lichtje uit. Om rond half 10 wakker te schrikken van het vuurwerk. Oeps……